Tελευταια Φορά

Η τελευταια φορα ηταν που θα κλαιγα για σενα
δεν το σκεφτηκα πολυ και αρχισα αμεσως να γραφω
ενα γραμμα που θα εμενε στα μη σταλμενα
και με χρωματα αλλοκοτα αρχισα να βαφω
τις σελιδες και να σε πλαθω μεσα εκει
να σου μιλαω, να μου γελας οπως παλια
να σου λεω μη φοβασαι αφου ειμαστε μαζι
και να ξυπναω μες στη δικη σου αγκαλια
ονειρικα τα βλεπω μα τα φαινομενα απατουν
η τελευταια φορα ειναι που θα σταθουμε πλαι
τουτη τη νυχτα οι αναμνησεις γυρνουν
και ο ενας τον αλλο αδιακοπα κοιταει
μα δε μιλαει οπως και πρωτα κανεις
ομως τουτη η σιωπη κρυβει τοση αμηχανια
τοτε υπηρχε η ελπιδα τωρα πια δεν θα την δεις
θα δεις σκορπια χαρτια σε μια παραξενη αρμονια
Η τελευταια φορα ηταν που παραμυθιαζομουν
παρορμητικα φερομουν, σε ουτοπιες πιστευα
και οταν εχανα τα παντα τοτε προσγειωνομουν
καθε ομορφη στιγμη αχρηστευα.
Γι αυτο φοβομουν οσο περνουσε ο καιρος
πως τα χειροτερα δεν ειχανε ρθει
τοσο τρομαζα οσο εμενα μοναχος
και ετσι χτιζοταν των χαμενων ονειρων η γη
και εσυ εκει ειχες φωλιασει σε μια ακρη του μυαλου
και δεν ελεγες για μηνες να βγεις
μες στη ψυχη μου απεραντη η αισθηση κενου
οταν μιλουσα για σενα ενα τρεκλισμα φωνης
μονο ακουγοταν. Αναρωτιομουν που ειχα κανει λαθος
μα απαντηση δεν εδωσα καμια φορα
ειναι ανωφελο μου ειπα να κρινεις ετσι ενα παθος
και ετσι σκεφτομουν την τελευταια μας ματια
Η τελευταια φορα ηταν που θα πινα για σενα
και που θα βρισκα στο κρασι την τελεια συντροφια
η τελευταια φορα ηταν που θα γραφα για σενα
καποια πραγματα για μενα πρεπει να ναι οριστικα.
Διπλωματια δε χωρα οταν μιλας για συναισθηματα
ημιμετρα δεν μπαινουν σαν παιρνεις αποφασεις
και ετσι δεν πιστευεις σε αποκυηματα
και σε ηθελημενες του μυαλου σου αντιφασεις
Ηταν η στερνη φορα που θα σε αντικρυζα
οσα περασαμε σκεφτομουν για ωρες και σιωπουσα
στα μερη που συχναζαμε τριγυριζα
την παρουσια σου ομως να πλασω τωρα αδυνατουσα
και ετσι περνουσαν οι ωρες και εφτασε η στιγμη
του οδυνηρου-και για τους δυο-αποχαιρετισμου
πρωτη φορα σκεφτηκα εμενα και δεν ημουν εκει
η μοιραια καταληξη αυτου του ταξιδιου..

Γραφτηκε κατα την περιοδο των καλοκαιρινων διακοπων σε δυο πολυ ομορφα νησια απο μια πτυχη του εαυτου μου που βρισκει τη λυτρωση σε κρυψωνες..
Αφορμη ηταν οι ατερμονες συζητησεις γυρω απο το ζητημα των ανθρωπινων σχεσεων..Αιτα? Η ιδια η αναγκη της δημιουργιας..
Αφιερωνεται σε οσους πιστευουν στα ονειρα, επενδυουν σε αυτα αν και πολυ συχνα προδιδονται.."και τα ονειρα γινονται ουτοπιες"..
Γιατι οπως λεει και ενας απο τους καλυτερους ελληνικους στιχους-που δεν προκειται να ακουστει ουτε απο τις τηλεορασεις, ουτε απο τις μουσικες λιστες των ραδιοφωνων- "Αξιζει φιλε να υπαρχεις για ενα ονειρο και ας ειναι η φωτια του να σε καψει".. Σας μιλαει ενας κατακαμμενος!!
Μεσα απο το μπλογκ θα ανεβαζω αραια και που καποια τετοια στιχουργικα πειραματα..

Υ.Γ Εχει περασει μια βδομαδα απο τοτε που αρχισαμε και σχεδον καθε μερα ανεβαζουμε και κατι..Ελπιζω να συνεχισουμε με την ιδια ορεξη και να ανεβαζουμε πραγματα, τοσο διαφορετικα μα και τοσο ιδια!

Ο ''Μεσαίωνας'' έχει και τα όρια του...

Δεν είναι δυνατόν να συμβαίνουν ορισμένες καταστάσεις, ακόμα και στην σημερινή εποχή, δηλαδή 2000 χρόνια ή 20 αιώνες μετά την γέννηση του Χριστού!!!

Κατά την γνώμη μου δεν το έχουμε πολυπάρει πρέφα ό,τι έχουν περάσει τόσα χρόνια από την περίοδο του Μεσαίωνα ή των Dark Ages - κατά την αλλοδαπήν - και έχουμε μείνει ακόμα σε εκείνες τις εποχές.

Όμως όσο το ψάχνει κανείς τόσο περισσότερο καταλαβαίνει ό,τι έχουμε μείνει σε πολιτισμικό, ηθικοπλαστικό και περισσότερο σε πνευματικό επίπεδο σε εκείνες τις Μαύρες Εποχές.

Πάμε λίγο ετυμολογικά. Για ποιό ακριβώς λόγο έχουν ονομαστεί Μαύρες, Μεσαιωνικές, Σκοτεινές - ή όπως αλλιώς θέλετε - Εποχές? Ονομάστηκαν έτσι διότι η λειτουργία των ανεπτυγμένων Κρατών της Δυτικής Ευρώπης, λειτουργούσαν βάσει των θρησκοληψιών και των προλήψεων και ειδικότερα κάτω από το ράσο της Εκκλησίας, είτε καθολικού είτε οθόδοξου δόγματος. Από την κορυφή μέχρι και την βάση της πυραμίδας των κοινωνιών της εποχής ακολουθούσαν αυτήν την ιεραρχία, η θέληση και η βούληση της Εκκλησίας σήμαινε Διαταγή. Τα παραδείγματα πάμπολλα, τα οποία είχαν άμεση επίδραση στην ζωή των ανθρώπων της εποχής, όπως Ιερά Εξέταση, διωγμοί των απίστων και όσων αντέβαιναν στην ''Ορθή'' και ''Χριστή'' Λογική της Παπικής ή της Πατριαρχικής Βούλησης.

Όμως το γεγονός που ακόμα και σήμερα , οφείλω να ομολογήσω , με συγχύζει, είναι το γεγονός ό,τι κατά την Μεσαιωνική περίοδο, το Κράτος και Εκκλησία είτε στο Βυζάντιο είτε στην Δυτική Εκκλησία, είχαν όχι απλά άμεση σχέση αλλά σχεδόν ταυτίζονταν. Σε αυτές τις περιοχές είχαν δημιουργηθεί δηλαδή θεοκρατικά Κράτη με παγιωμένους τους Θρησκευτικούς Θεσμούς στο εσωτερικό του Κράτους. Με συγχύζει γιατί ακόμα και σήμερα συμβαίνει. Το Κράτος είναι η Εκκλησία και το ανάποδο. Όμως αν και στην Δυτική Ευρώπη, έστω και τυπικά το Βατικανό αποτελεί ανεξάρτητο Κράτος, σε σχέση με το Ιταλικό, οι θεσμοί είναι σαφώς διακριτοί, άρα κρατάνε τουλάχιστον τα προσχήματα.

Σε όλη την Ευρώπη η περίοδος του Μεσαίωνα έλαβε τέλος περί τα 400 χρόνια πρίν. Πότε συνέβη αυτό? Με την ταυτόχρονη έκρηξη της Αναγγέννησης, όπου η Αναγέννηση σηματοδότησε κατά βάση την επικέντρωση των Τεχνών, της Φιλοσοφίας και της Επιστήμης στον άνθρωπο. Το ανθρωποκεντρικό αυτό σύστημα αποτέλεσε η αρχή του τέλους του Μεσαίωνα, τουλάχιστον στα περισσότερα από τα Κράτη της Ευρώπης.

Η περίοδος της Αναγέννησης όμως και στην συνέχεια ο Διαφωτισμός συνέβαλε τα μάλα στο να αποτιναχτούν οι δεισιδαιμονίες, οι θρησκοληψίες και οι προλήψεις από τους αρτηριοσκληρωτικούς και απαρχαιωμένους θεσμούς των Δυτικών. Το κακό για το Ελληνικό Κράτος, ήταν ό,τι ακριβώς αυτήν την περίοδο των ανακατατάξεων, η Ελληνική επικράτεια βρισκόταν κάτω από την Τουρκική κυριαρχία, για αυτό η επίρροια της Αναγέννησης και του Διαφωτισμού ήταν περιορισμένη. Έτσι ακριβώς μετά την απελευθέρωση, στην οποία μεγάλο μέρος του Αγώνα, την επιτυχία, άλλοτε αδίκως και άλλοτε δικαίως την καπηλεύτηκε η Εκκλησία και οι Εκκλησιαστικοί προύχοντες. Για αυτό ακριβώς το Ελληνικό Κράτος συνέχισε σαν να μην είχε ολοκληρωθεί ποτέ η περίοδος του Μεσαίωνα, αν και είχε λήξει περίπου 150 - 200 χρόνια από την περίοδο της απελευθέρωσης του. Ενώ , δηλαδή, όλη η Ευρώπη, λειτουργούσε με τους νέους θεσμούς απαλλαγμένη από τις θρησκοληψίες και τις αγκιλώσεις, το Ελληνικό Κράτος παρέμεινε απαγκιστρωμένο στην Εκκλησία και στην βούληση των Ηγετών της.

Με αυτόν τον πρόλογο, προσπαθώ επιφανειακά, να εξηγήσω το μοναδικό - στο σύνολο των Δυτικών και ανεπτυγμένων Κρατών - φαινόμενο της ταυτόσημης έννοιας Κράτους και Εκκλησίας στο Ελληνικό πολιτικό σύστημα. Το πιό παρανοϊκό είναι η ύπαρξη ως θεσμού της έννοιας του Υπουργείου Παιδείας και Θρησκευμάτων. Διότι το Υπουργείο Παιδειας οφείλει να ανοίγει τα μυαλά των παιδιών και των μαθητών, να τους οδηγεί προς την γνώση και στην αυτογνωσία, ενώ από την φύση της η κάθε θρησκεία, λόγω του δογματισμού που την χαρακτηρίζει, προσπαθεί να καθοδηγεί τους πιστούς και να τους περιορίζει την σκέψη. Άρα Παιδεία και Θρησκεία ως εκ διαμέτρου αντίθετης φιλοσοφίας έννοιες, θα έπρεπε στην καλύτερη περίπτωνση να υπάγονται σε διαφορετικά Υπουργεία. Στην καλύτερη...

Όλα αυτά τώρα τα γράφω ώς αφορμή για τα όσα ακούστηκαν γύρω από το βίντεο, το οποίο σκηνοθέτησε ο , διεθνούς φήμης και αναγνώρισης, σκηνοθέτης Κώστας Γαυράς και προβάλεται στο Νέο Μουσείο της Ακρόπολης. Με το βίντεο αυτό, ο δημιουργός, προσπαθεί να αναπαραστήσει το Ναό στο πέρασμα των αιώνων και τις ταλαιπωρίες που πέρασε από λογιών λογιών βάρβαρους, καταστροφείς και βέβηλους.

Έτσι λοιπόν όταν η εξέλιξη του βίντεο έφτασε και στις καταστροφές, τις οποίες προξένησαν οι χριστιανοί εκείνης της εποχής, οι θρησκευτικοί '' Αρχοντες'' του σήμερα προσεβλήθησαν και ζήτησαν από τον πρόεδρο του Μουσείου και καθηγητή Αρχαιολογίας κύριο Παντερμαλή την απόσυρση του εν λόγω βίντεο ή την απομάκρυνση των σκηνών που αφορούσαν τους χριστιανούς και τις καταστροφές που διέπραξαν. Κοινώς προσπάθεια λογοκρισίας αισχίστου είδους, σε ένα θεσμό Παγκόσμιας προβολής όπως το Μουσείου της Ακρόπολης και σε ένα σκηνοθέτη, ο οποίος τα έβαλε με ολόκληρη την Ρωμαιοκαθολική Εκκλησία πρίν από κάποια χρόνια καταστρέφοντας μέρος της Αίγλης του Πάπα, με να τον παρουσιάσει σύμμαχο των Γερμανών στον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο. Όμως , αν και αυτή η ταινία αποτελούσε άμεση επίθεση σε έναν ισχυρότερους ηγέτες του πλανήτη, αν όχι τον ισχυρότερο - διότι είναι δισεκατομμύρια οι καθολικοί- η ταινία προβλήθηκε, ενώ εδώ στην Ελλάδα απαιτήθηκε να αποσυρθεί ένα βίντεο που αποτύπωνε την αλήθεια, από μία χούφτα ρασοφόρους.

Το χειρότερο όμως δεν είναι το γεγονός ό,τι οι Ηγέτες ρασοφόροι, ζήτησαν να αποσυρθεί το ΚΑΚΟ βίντεο για το καλό της Ορθοδοξίας το απαίτησαν και μάλιστα επίμονα. Διότι σύμφωνα με την ιδεοληψία τους είναι πολλοί οι εχθροί που απεργάζονται την ομαλή λειτουργία της ΘΡΗΣΚΕΙΑΣ, της ΟΡΘΟΔΟΞΙΑΣ και του ΕΛΛΗΝΙΚΟΥ ΕΘΝΟΥΣ, αλλά το χειρότερο είναι ό,τι οι πολιτικοί ιθύνοντες επηρεάστηκαν άμεσα από τους παπάδες και ζήτησαν με την σειρά τους και εκείνοι να μετασχηματιστεί το βίντεο, με τον πρόεδρο του Μουσείου μετά από μια ''περίεργη'' συννενόηση να απαντάει ό,τι δεν θα αλλάξει το βίντεο. Δαίδαλος σκέψεων και διαδικασιών.

Όλα αυτά συνέβησαν γιατί κάποιος, όποιος και αν ήταν αυτός, αποφάσισε να αποτυπώσει την Ιστορία. Δηλαδή θέλουμε να κλείσουμε τα μάτια και να μην πούμε την αλήθεια? Δηλαδή όταν κάτι συμβαίνει ό,τι και αν είναι αυτό να αποκρύπτεται? 'Η ισχυριζόμαστε ό,τι όλα αυτά ποτέ δεν συνέβησαν? Αφενός είναι Ιστορικώς αποδεδειγμένο, αφετέρου η ΚΟΙΝΗ ΛΟΓΙΚΗ επιτάσσει το γεγονός πως όταν επιτελείται μια κοσμογονική αλλαγή, η μετάβαση δηλαδή από τον ειδωλολατρισμό στον χριστιανισμό θα συμβούν ασχήμιες και καταστροφές, λόγω της άγνοιας, της δύναμης του καταπιεσμένου όχλου. Αλλά το σημαντικότερο αποτέλεσε η προσπάθειας να αποκοπεί η κάθε σχέση με το παρελθόν, ώστε να ανοίξει ο δρόμος προς τον ΝΕΟ!!!

Αυτό , μπορεί να τρέμουν, οι επίμονοι ρασοφόροι. Να φοβούνται την αλλαγή, γιατί αν και Δυτικό Κράτος λειτουργούμε με τα πρότυπα της Ανατολής. Μόνο τα ισλαμικά Κράτη έχουν ακόμα άμεση σχέση με την κραταιά θρησκεία.

Όσο μένουμε αγκυροβολυμένοι με τα βαρίδια της Εκκλησίας στο ''έρμα'' μας, τόσο θα παρουσιάζονται παρόμοια φαινόμενα, τα οποία όσο και να τα καυτηριάσουμε, θα τα βρίσκουμε μπροστά μας, διότι απλά και μόνο αποτελούν θεσμό άυτού του Κράτους.

Κάποια στιγμή πρέπει να αποκοπούμε από τον Μεσαίωνα της Ελληνικής Παράνοιας...

Άμα τα πάρω - Κίτρινα Ποδήλατα

Τέτοιου είδος στίχο, τόσο καταγγελτικό δεν έχουμε συνηθίσει στην Ελλάδα, ακόμα και από φθασμένους Έλληνες ροκάδες, ακόμα και από ράπερς, οι οποίοι την καταγγελία την έχουν κάνει σημαία τους.

Είναι από τα τραγούδια που νιώθεις πως οτιδήποτε έχει γραφτεί μέσα σε αυτούς τους στίχους αποτελεί βιωματική εμπειρία του καλλιτέχνη. Πολλά τέτοια τραγούδια έχουν γραφτεί γύρω από την καταπίεση, την ανελευθερία, την καταπάτηση των δικαιωμάτων, ιδίως των νέων ανθρώπων, αλλά μου έμοιαζαν ό,τι είναι δήθεν ''καταγγελτικά'' τραγούδια από δήθεν καταγγελτικούς δημιουργούς. Το συγκεκριμένο τραγούδι είναι από τα ξεχωριστά, γιατί μου ξυπνάει αισθήματα πολύ γνώριμα και ειδικότερα πολύ άσχημα γνώριμα αισθήματα.

Άν δεν κάνω λάθος, που δεν πρέπει να κάνω, αυτό το τραγούδι γράφτηκε για να περιγράψει μια από τις ΚΑΛΥΤΕΡΕΣ, ΖΩΝΤΑΝΟΤΕΡΕΣ και ΤΡΑΓΙΚΟΤΕΡΕΣ στιγμές της σύγχρονης ελληνικής ιστορίας, ως πρός την εξέλιξη της, αν και ξεκίνησε από το πιο τραγικό συμβάν. Γράφτηκε επ' αφορμή της δολοφονίας του μικρού Αλέξη στις 6/12/2008. Νύχτα κατα την οποία ο Υπουργός Παιδείας (κύριος) Στυλιανίδης, αν και όφειλε εκ των πραγμάτων από την θέση την οποία κατείχε, να είναι στην Πρώτη Γραμμή των διαδικασιών, αποφάσισε να συνεχίσει την διασκέδαση του στα μπουζούκια και την επόμενη μέρα στο γήπεδο - Κυριακή άλλωστε, πρώτα Εκκλησία και μετά γήπεδο - , αν και επρόκειτο για την δολοφονία ενός μωρού - Παιδιού - Εφήβου, που τυπικά και μόνο - από ό,τι φαίνεται - ήταν στην δικαιοδοσία του.

Αυτό είναι ένα τεράστιο θέμα, θέμα με το οποίο θα ασχοληθώ κάποια άλλη μέρα, και επιδέχεται αρκετής ανάλυσης, αλλά νομίζω ό,τι το τραγούδι τα λέει όλα πολύ γλαφυρά και αντιπροσωπεύει ένα πολυ μέρος των νέων και των συναισθημάτων τους.

Καλοί είναι οι πρόλογοι, αλλά κάθε ένα τραγούδι και κάθε μορφή Τέχνης, ο καθένας οφείλει να την αναλύει από μόνος του χωρίς να λαμβάνει υπόψη του την γνώμη όλων των άλλων και αργότερα να το συζητάει. Άρα επί τω έργω:


Στίχοι: Κίτρινα Ποδήλατα
Μουσική: Κίτρινα Ποδήλατα
Πρώτη εκτέλεση: Κίτρινα Ποδήλατα

Γίναμε σκλάβοι δέκα τυπάκων
που τον πλανήτη τον κρεμάνε σαν μπρελόκ
θερίζουν πλούτη και σπέρνουν πείνα
θέλουν να δουν να φτύνουμε αίμα στη ρουτίνα
νοιάζονται τόσο για τα παιδιά σου
τους ψηφοφόρους που ’χεις μέσα στην κοιλιά σου
θα τους σπουδάσουν, δουλειά να πιάσουν
και με ρουσφέτια υποκλίσεις να χορτάσουν.

Μα εγώ θα ζήσω μέσα στη μέρα
θέλω τα χέρια να σηκώνω στον αέρα
θέλω τον ήλιο και οξυγόνο
κι αυτό το μέλλον με ελπίδα ν’ ανταμώνω
θέλω οξυγόνο, θέλω να ζήσω, θέλω να ζήσω, θέλω να ζήσω.

Κι άμα τα πάρω, θα πάρω φόρα
θα σας ρημάξω στις κλοτσιές στην ανηφόρα
άμα τα πάρω, δε θα μπορέσουν
δυο διμοιρίες από Μ.Α.Τ. να με βολέψουν
κι έτσι πλανιέμαι, έτσι ξεχνιέμαι
κρύβομαι μέσα μου και κάνω πανικό
έτσι πλανιέμαι, έτσι ξεχνιέμαι
τη φαντασία μου χορεύω στο κενό.

Αξιοπρέπεια κι αρχές λείπουν ταξίδι
και την καρδιά μας που διψά ποτίζουν ξίδι
ματαιόδοξοι μασόνοι κυβερνάνε ρε
μα οι μεγάλοι χορηγοί που πολύ μας αγαπάνε
θα μας γλιτώσουν, είναι σπουδαίοι
θα μας αφήσουν να ρημάξουμε στα βράχια τελευταίοι
δημοκρατία κι αξιοκρατία
πλέον πωλούνται σε πανέρια σ’ ευκαιρία
μα εμείς πονάμε αυτό τον τόπο
σφίγγουμε δόντια και λουριά για την Ελλάδα, ρε γαμώ το
νομίζουνε ποτέ δε θα μιλάμε,
όμως τα πρόβατα τους λύκους θα τους φάνε.

Γι’ αυτό θα ζήσω μέσα στη μέρα
θέλω τα χέρια να σηκώνω στον αέρα
θέλω τον ήλιο και οξυγόνο
κι αυτό το μέλλον με ελπίδα ν’ ανταμώνω
αχ Ελλάδα, σ’ αγαπώ και βαθιά σ’ ευχαριστώ
που με έμαθες ποτέ να μην κωλώνω.

Μακάρι να συνεχίσουν έτσι τα παληκάρια, γιατί είναι νέοι και έχουν πολύ δρόμο μπροστά τους.

Υγ1. Αναρωτιέμαι τέτοιου είδους τραγούδια γράφονται και χάνονται μέσα στην όλη εποχή του τσιφτετελιού και του R n' B, ή ακόμα χειρότερα, μήπως δεν γράφονται καθόλου?!

Υγ.2 Ακόμα και αν γράφονται, για ποιό λόγο δεν ακούγονται? Μήπως και αυτό βρήκε το Φώς της δημοσιότητας για εμπορικούς σκοπούς? Γιατί θα πολύ απλά τότε θα πούλαγε ενώ σε άλλη περίοδο δεν θα είχε και τόσο πολύ απήχηση?

Και μετά σου λέει, μην ασχολείσαι με την πολιτική...

Αυτό που δεν καταλαβαίνω με τους Έλληνες και ειδικότερα με τους Νεοέλληνες είναι η συνεχής επωδός...
ΔΕΝ ΑΣΧΟΛΟΥΜΑΙ ΜΕ ΤΗΝ ΠΟΛΙΤΙΚΗ, ΔΕΝ ΑΞΙΖΕΙ!

Και καλά άντε να συμφωνήσω μαζί τους στο βασικό τους επιχείρημα, να μην ασχολούμαστε με τους πολιτικούς επειδή δεν αξίζουν. Με όσα ακούμε κάθε μέρα, από το πολιτικό σύστημα στο σύνολο του και τους πολιτικούς όλων των παρατάξεων, δεν μπορώ να τους αδικήσω καθόλου, όταν το ισχυρίζονται. Αντιθέτως οφείλω να παραδεχτώ μέχρι κεραίας όλα όσα τους καταμαρτυρούν. Πλήν ελαχίστων - φωτεινών - εξαιρέσεων Ελλήνων πολιτικών, βλέπουμε ότι η σήψη, η ασυδοσία και η παρακμή βασιλεύουν στο Ελληνικό πολιτικό σύστημα.

Ανεξαρτήτως κόμματος, χρώματος ή πολιτικών πεποιθήσεων.

Αυτό όμως που δεν το χωράει ο νούς μου, είναι το πώς μπορεί κάποιος να μην ασχολείται με την πολιτική? Ούτε σε κόμματα αναφέρομαι, ούτε σε παρατάξεις μα ούτε και σε ιδεολογίες. Μιλάω για την Ζωή του καθενός μας, την καθημερινότητα, την ρουτίνα μας, που στο βάθος είναι η ΟΥΣΙΑ της πολιτικής, την οποία μπορεί να διαταράξει κάποιος μεγαλοσχήμονας με μια και μόνο κίνηση των δαχτύλων του . Απαξιώνοντας δηλαδή την πολιτική δεν έχουμε το μόνο ελατήριο αντίδρασης, το δικαίωμα της Διαμαρτυρίας, της Οργής και του Ξεσηκωμού. Το μόνο που κάνουμε είναι οπλίζουμε τα εκάστοτε δάχτυλα του καθενός από αυτούς, πάντοτε εις βάρος των πολλών, το οποίο είμαι βέβαιος ο,τι ΔΕΝ ΤΟΥΣ ΧΑΛΑΣΕ !!!

Οι κοινοτοπίες προσπαθώ να μην με χαρακτηρίζουν, αλλά μια τόσο τετριμμένη φράση νομίζω ότι ταιριάζει γάντι... ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΕΙΝΑΙ ΤΑ ΠΑΝΤΑ ΓΥΡΩ ΜΑΣ !!!

Μα καλά, θα μου πεί κάποιος, τί έπαθες καλοκαιριάτικα και τα βάζεις τους λουόμενους - Έυχομαι όχι στον Γουαδαλκιβίρ - Νεοέλληνες?

Τα βάζω γιατί εκείνοι και οι επιλογές της αποστασιοποίησης και της απομόνωσης τους από την πολιτική, την άφησε έρμαιο στις διαθέσεις και τα συμφέροντα των πραγματικά ελάχιστων. Έχουν συντελέσει, ηθελημένα ή αθέλητα, στο να δημιουργηθεί ένα πολιτικό σύστημα πρόχειρο, σαθρό ΜΑ πάνω από όλα βρώμικο. Το πλέον βασικό μου επιχείρημα αυτών μου των ισχυρισμών περί του πολιτικού μας συστήματος, αποτελεί το γεγονός πως, όσα θα συζητηθούν - και καλά - με σοβαρότητα την χειμερινή περίοδο, την περίοδο των Μεγ(κ)αλοδημοσιογράφων, όχι μόνο έχουν συζητηθεί κάτω από το τραπέζι, αλλά το σημαντικότερο, έχουν παρθεί κιόλας οι αποφάσεις.

Ό,τιδήποτε έχει να κάνει με την Οικονομία, τις Συντάξεις ακόμα ακόμα και με την Παιδεία, έχουν ήδη αποφασισθεί και το μόνο που απομένει είναι το καλύτερο δυνατό σερβίρισμα - αν και τώρα που τα λέμε, ακόμα και άγαρμπα ή άκομψα να το κάνουν, πάλι μπορεί να μην ξυπνήσουμε, τα ζώα!

Το γεγονός όμως που με έβγαλε από τα ρούχα μου, αποτέλεσε η είδηση ό,τι παράλληλα με την ανακοίνωση των βασικών μέτρων με Φοροεισπρακτική εστίαση από το Υπουργείο Οικονομίας - όχι τυχαία την συγκεκριμένη περίοδο- , τα οποία μέτρα στο σύνολο τους θα πλήξουν το Έλληνικό νοικοκυριό - και όπως το ονομάζουμε πιασάρικα, το καλάθι της νοικονυράς- βασικό θέμα αποτελεί ο επερχόμενος Αρμαγεδώνας, Η ΓΡΙΠΗ. Έτσι εντελώς φυσικά εμείς ασχολούμαστε μόνο με την ΓΡΙΠΗ. Τελικά όπως και σε μια Ελληνική ταινία είμαστε σαν άλλοι Χρόνηδες, οι γυιοί της ΓΡΙΠΗΣ!!!

Μακριά από μας, αλλά δεν μπορεί να εξαντλήται το σύνολο των θεμάτων μιας Χώρας, η οποία τώρα μετρά τις πληγές από την Οικονομική Κρίση. Η οποία βλέπει τον Τουρισμό, τον Κύριο μοχλό της Οικονομίας της να κάμπτεται. Η οποία μαστίζεται από το φαινόμενο της λαθρομετανάστευσης, το οποίο όψιμα αναφέρθηκε από τους Μεγ(κ)αλοδημοσιογράφους για καθαρά ψηφοθηρικούς λόγους, να ασχολείται μόνο με την γρίπη. ΕΛΕΟΣ.

Το οποίο αν το καλοσκεφτούμε δεν πολυσκέκει κιόλας, από τα ελάχιστα, και ίσως κάτω από την επίδραση της παραπληροφόρησης, που γνωρίζω γύρω από τα ιατρικά ζητήματα.
Δεν στέκει γιατί από τους νεκρούς, οι περισσότεροι έπασχαν από μια άλλη βαρειά ασθένεια , η οποία σε συνδυασμό με την Γρίπη τον εξάντλησαν μέχρι Θανάτου. Είναι σαν να λέμε ό,τι πέθανε ένας ασθενής με Ειντζ από την γρίπη. Και το βασικότερο, τα ποσοστά θανάτων είναι τα ίδια, ίσως και μικρότερα από την κοινή γρίπη.

Το γεγονός ό,τι οι φαρμακοβιομηχανίες προσπαθούν να μας κάνουν πειραματόζωα να πλουτίσουν εις βάρος της υγείας μας με το να μας εμβολιάσουν όλους δεν το σκέφτηκε κανείς? Ό,τι ίσως αποτελεί τεχνητή Κρίση? Τον εμβολιασμό τον ανακοίνωσε υπερήφανος ο κύριος Υπουργός Υγείας - ο Θεός να τον κάνει - Αβραμόπουλος τις προάλλες και διατινόταν ό,τι εξασφάλισε εμβόλια για το σύνολο του πληθυσμού όλος Χαρά. Δεν μας περνάει από το μυαλό στους Νεοέλληνες τί παιχνίδια παίζονται στην πλάτη μας? Αυτό που δεν μας είπε είναι πότε θα γίνει αυτό και το σημαντικότερο, αν θα είναι ασφαλές ή θα τα κάνουμε χειρότερα μόνο και μόνο από τον φόβο των Μ.Μ.Ε και την Τρομολαγνεία?!

Ερωτήματα αναπάντητα και κατά πάσα περίπτωση έτσι θα παραμείνουν. Για αυτό τα έχω βάλει με εμάς τους Νεοέλληνες, τους παρτάκηδες, τους βολεμένους. Μας έχουν πείσει ό,τι το υπέρτατο κοινωνικό δικαίωμα, το οποίο οι αρχαίοι Έλληνες το είχαν σχεδόν Θεοποιήσει, το δικαιωμα της συμμετοχής και της πολιτικοποίησης, εμείς το πετάμε στα σκουπίδια, έτσι απλά γιατί έχουμε βολευτεί μέσα στις δερμάτινες πολυθρονάρες μας, στις αμαξάρες μας πλάι στην γκόμενα, η οποία είναι πανευτυχής με την κ-Ε-νούργια ΤΟUS τσάντα της, στις ξαπλώστρες στα εξαίσια και πανάκριβα υπερπολυτελή ξενοδοχεία 5* στην Κυανή Ακτή, όπου όλα αυτά θα τα πληρώσουμε με καταναλωτικά δάνεια. Δηλαδή τίποτα δικό μας ολοκληρωτικά. Και το χειρότερο, τίποτα δικό μας από κάτι που στην τελική δεν αξίζει τίποτα. Τουλάχιστον τίποτα παραπάνω πέραν από την χρήση που του κάνεις.

Μας έχουν κάνει να πιστεύουμε πώς μόνο τα υλικά αγαθά έχουν αξία και μόνο αυτά πρέπει να κυνηγάμε. Όχι τις ΑΞΙΕΣ, ΤΗΝ ΑΞΙΟΠΡΕΠΕΙΑ, ΤΗΝ ΠΡΟΣΦΟΡΑ, αλλά την ατομικότητα, την παλιανθρωπιά και το άρπαγμα. Η υπέρτατη Αποτύπωση της φράσης ''ΔΙΑΙΡΕΙ ΚΑΙ ΒΑΣΙΛΕΥΕ'' βρίσκει εκφραστή της τον καταναλωτισμό της σύγχρονης κοινωνίας.

Όλα αυτά αποτελούν ένα δριμύ κατηγορώ στον Νεοέλληνα, τον νεόπλουτο, βολεμένο με τα υλικά αγαθά ξεχνόντας ποιός κατά βάθος είναι και για τι θα έπρεπε να μοχθεί.

Κατα την ταπεινή μου γνώμη, δεν μας παίρνει να το πετάμε για το τίποτα, όχι για το ΤΙΠΟΤΑ ρε παιδιά.-

Κόψε επιτέλους το αναθεματισμένο!!!

Εντάξει, το ξέρω, όλοι έχουμε βρεθεί σε ανάλογη φάση.
Αναρωτιόμαστε, Μα καλά δεν μπορεί να καταλάβει πόσο κακό του κάνει?!
Εμείς όμως εκεί. Πείσμα στο πείσμα. Έχουμε φτιαχτεί από αυτήν την ανώτατη δύναμη της εγωιστικής παραίσθησης, πώς ό,τι θελήσουμε θα γίνει και θα παραμείνει δικό μας.
Γνωστοί, Οικογένεια, Φίλοι, ΌΛΟΙ με μια φωνή το φωνάζουν ΚΟΨ΄ΤΟ!!!
Μπορεί να θεωρηθεί σαν το Τσιγάρο. Κανείς δεν θέλει να το συνεχίσει αλλά το έχουμε απόλυτη ανάγκη.
Ο καθένας μπορεί να αναφέρει εκατομμύρια των εκατομμυρίων επιχειρήματα με τα οποία προσπαθεί να μας αλλάξει γνώμη. Εμείς όμως οι πεισμωμένοι ΕΚΕΙ!!!
100 μέρες καθαρός με τα σημάδια της '' Πίσσας '' να παραμένουν, αλλά η γοητευτική επίδραση της " Νικοτίνης '' παραμένει στα χείλη χωρίς να μπορεί να διαλυθεί.
Όλα τα επιχειρήματα των άλλων μπορεί να τα εξαφανίσει και να τα εκμηδενίσει μόνο μια πολύ απλή πρόταση... ΕΤΣΙ ΓΟΥΣΤΑΡΩ!!!

Μόνο όταν διαλυθεί αυτή η εσωτερική ανάγκη για να '' καπνίζουμε '' μπορεί να τερματίστει αυτήν η '' βρωμερή '' και '' ανθυγιεινή '' συνήθεια. Μόνο έτσι.

Αυτή η εξάρτηση μπορεί να μεταφραστεί σε περισσότερα από ένα επίπεδα.
Καταρχάς σε πρώτο πλάνο, οφείλουμε να παραδεχτούμε την εγωιστική μας απαίτηση να επιβάλλουμε την γνώμη μας, τόσο στους άλλους, όσο και στο ίδιο το '' τσιγάρο '' αλλά το κυριότερο και καταστροφικότερο στον εαυτό μας. Άρα μόνο και μόνο επειδή το θέλουμε, πρέπει και να το αποκτησουμε.
Βαθύτερα, όταν το κοιτάξει κανείς, παρατηρειται το φαινόμενου του προσωπικού εξευτελισμού. Δεν υπάρχει πιο εξευτελιστικό φαινόμενο, από την προσωπική αυτοέκθεση των συναισθημάτων στους άλλους. Αυτό προυποθέτει την απόλυτη προσωπική αυτοεκτίμηση ή στην χειρότερη την απόλυτη εξάρτηση από το '' τσιγάρο '', τόσο ώστε το μόνο που να απομένει είναι η ανάγκη εξωτερίκευσης των συναισθημάτων, μόνο και μόνο από εσωτερική ανάγκη προβολής των συναισθημάτων μας πάνω στους άλλους, για να θέσουμε το '' πρόβλημα '' μας σε τρίτο πρόσωπο. Κοινώς η απόλυτη ξεφτίλα. Θέτεις τον εαυτό σου στην απόλυτη Κρίση των άλλων, είτε πρόκειται για καλοπροαίρετη είτε κακοπροαίρετη Κριτική.

Το απόλυτο Κακό και η ρίζα της '' εξάρτησης '' είναι ο πιο ύπουλος και δυσκολοκατάβλητος αντίπαλος γιατί ενεδρεύει χωρίς να υπάρχει προφανής ΛΥΣΗ. Δεν μπορείς να καταλάβεις, να χωνέψεις το γεγονός, όχι το γιατί οι Άλλοι θέλουν να σταματήσεις να '' καπνίζεις '' - αυτό το καταλαβαίνω - διότι νοιάζονται ή θέλουν το καλό σου, ΑΛΛΑ το γεγονός ό,τι το ίδιο το
'' ΤΣΙΓΑΡΟ '' θέλει να σταματήσεις να το '' ΚΑΠΝΙΖΕΙΣ '' !!!

Όσο παρανοϊκό και άν ακούγεται το ίδιο που σου δημιουργεί την '' εξάρτηση '' , το ίδιο σου ζητάει να το αποχωριστείς. Τρέλα!!! Για αυτό το λόγο είναι τόσο δύσκολο να καταπιείς το γεγονός ό,τι πρέπει να σταματήσεις να '' καπνίζεις '' . Πώς είναι δυνατόν αυτό που σε τρελαίνει, που σε εθίζει, που περιμένεις πώς και πώς να το '' ανάψεις '' αυτό το ίδιο σου κόβει και σου παίρνει την ανάσα, αυτήν την ανάσα που είναι τόσο απαραίτητη. Μα τόσο απαραίτητη.
Η μόνη λύση, αν υπάρχει λύση, είναι αυτή. Να κόψεις την ρίζα του Κακού. Να μάθεις γιατί το '' τσιγάρο '' δεν σε γουστάρει άλλο πια. Δεν θέλει άλλο πια να το '' ανάβεις '' να το '' ρουφάς '' και το κυριότερο να το '' ΚΑΠΝΙΖΕΙΣ '' .

Πάντως όλοι ξέρουμε, ό,τι όλες οι, απαραίτητες για την επιβίωση, ανάγκες, με ένα τρόπο κόβονται. ΜΑΧΑΙΡΙ. Το άσχημο με αυτή την αποφασιστική '' κατάργηση '' είναι το συναίσθημα που εκλαμβάνεις όταν είσαι με το μέτωπο μπροστά από μια '' Πόρτα '' σε ένα πολύ σκοτεινό δωμάτιο. Ξέρεις ό,τι πρέπει να βγείς στο Φώς του Ήλιου, να απογυμνωθείς από κάθε προσωπική '' ανάγκη '' και '' εξάρτηση '' αλλά νιώθεις τόσο έντονα προσκολλημένος στις παλιές '' Κακές '' συνήθειες, οι οποίες καταλαβαίνεις ό,τι σε έχουν και θα σε έχουν αφήσει μόνο και έρημο, μέσα σε αυτό το κρύο, παγερό και υγρό σκοτεινό Δωμάτιο των '' εξαρτήσεων '' .

Αντιλαμβάνεσαι πώς οφείλεις , προπάντων στον Εαυτό σου, να βγείς και αρπάξεις την Ζωή από τα μαλλιά, ΑΛΛΑ νιώθεις τόσο ευάλωτος και μοναχικός. Το χειρότερο όλων είναι το συναίσθημα της ΚΤΗΣΗΣ που έχεις. Το συναίσθημα που σου επιβάλλει, να μείνεις στάσιμος και Ακίνητος μέσα σε αυτό το Ίδιο το Μοναχικό, Κρύο, Παγερό και Υγρό Σκοτεινό Δωμάτιο των '' εξαρτήσεων '' .

Άρα το μόνο που απομένει είναι να βγείς στο Φώς του Ήλιου, όταν Βγείς στο Φώς του Ήλιου, ΆΝ βγεις στο Φώς του Ήλιου...

Επομένως οφείλουμε να αναφωνήσουμε σε αυτήν την χαώδη και βαλτώδη κατάσταση ...

ΤΣΙΓΑΡΟ ΜΑΣ ΚΑΤΑΣΤΡΕΨΕΣ !!!