κοινωνικοοικολογικές ισορροπίες

Με αφορμή έναν σχετικά πρόσφατο διάλογο (που εξελίχθηκε σε μονόλογο, μάλλον λόγω της περασμένης ώρας, νωρίς το ξημέρωμα) θα επαναληφθούν κάποια γενικά ερωτήματα ελπίζοντας αυτή τη φορά να ακολουθήσει μια ανταλλαγή απόψεων και ένας σχολιασμός του θέματος.
Ως αφετηρία αναφέρονται δυο κείμενα. Το πρώτο είναι μια συνέντευξη του Κορνήλιου Καστοριάδη που δόθηκε το 1993 στο περιοδικό “La Planète Verte”, και συνοπτικά αναφέρεται στην οικολογία ως στοιχείο της πολιτικής δράσης και στην εγγενώς ασυμβίβαστη σχέση της καπιταλιστικής λογικής -όπως εφαρμόστηκε και εφαρμόζεται στην εποχή μας- με την οικολογική πρακτική. Το δεύτερο κείμενο προέρχεται από το βιβλίο “o μύθος του υπερπληθυσμού” του Murray Bookchin, όπου αφού διαχωρίζονται οι θέσεις της “κοινωνικής οικολογίας” από αυτές της “οικολογίας βάθους” και της “περιβαλλοντολογίας”, αναφέρεται στον ανθρωποκεντρικό χαρακτήρα της πρώτης, με βάση τον οποίο προτείνει την ανάπτυξη και τη λειτουργία των ανθρώπινων κοινωνιών.
Στη πρώτη περίπτωση, σε κάποιο σημείο αναφέρει ο Καστοριάδης πως η οικολογία δεν αποτελεί πολιτική θέση, αφού αφήνει αδιαπραγμάτευτα πολιτικά ζητήματα και ασχολείται επιδερμικά με τον προσδιορισμό των κοινωνικών σχέσεων. (άποψη που αναφέρεται στα οικολογικά κόμματα της εποχής του)
Παράλληλα, ο Bookchin ισχυρίζεται ότι τα κοινωνικά προβλήματα υπόκεινται των αντίστοιχων οικολογικών. Θεωρεί όμως ότι μόνο η κοινωνική ανοικοδόμηση είναι ικανή να δημιουργήσει τις κατάλληλες σχέσεις ανάπτυξης ώστε να προστατευθεί η βιόσφαιρα. Θέτει δηλαδή σαν απαραίτητη προϋπόθεση τον επαναπροσδιορισμό των κοινωνικών σχέσεων ώστε να είμαστε σε θέση κατόπιν να επαναπροσδιορίσουμε και τη σχέση μας με τη φύση.
Διαπιστώνουμε λοιπόν σύμπτωση απόψεων όσον αφορά την ιεράρχηση των προτεραιοτήτων, αλλά και τη βαρύτητα των αποφάσεων, αν αναλογιστούμε μάλιστα και τη σημασία του χρόνου που σπαταλιέται σε καταστάσεις “πολιτικής ακινησίας”, που χαρακτηρίζουν την εποχή.
Όσον αφορά το θέμα του κατά πόσο η οικολογία μπορεί να θεωρηθεί συγκεκριμένη πολιτική στάση και να αντιμετωπίσει τα κοινωνικά ζητήματα, παραμένει ένα ερώτημα, το οποίο μάλιστα μπορεί να διευρυνθεί ως προς το υποκείμενο και συγκεκριμενοποιηθεί ως προς το χρόνο και τον τόπο. Τελικά σήμερα στην Ελλάδα, ποιος είναι σε θέση να εκφράσει σαφείς και ρεαλιστικές πολιτικές θέσεις με στόχο την επίλυση των κοινωνικών προβλημάτων, και κατ’ επέκταση να εξασφαλίσει ένα βιώσιμο περιβάλλον χωρίς ορίζοντα ανατροπής του;

Καποιες Νυχτες

Ειν καποιες νυχτες που το παρελθον βρισκει τον τροπο
να στοιβαχτει στου μυαλου μου τον αοριστο τοπο
αν και ειχα πει πως θα το σβησω για οφελος μου
αρχισε παλι να μιλα ο αλλοπαρμενος εαυτος μου
να θυμαται και τα ματια να κλεινει
και ετσι να μπαινω και γω στην πιο περιπλοκη δινη
να μου αφηνει σημαδια, να μου χαριζει στιγμες
να μου γεμιζει τα βραδια και να μου σβηνει τις πληγες
Μελαγχολικες ρωγμες δημιουργει στο περασμα του
ανατριχιλα και κλαμα τα δυο παιδια του
και στη ματια του καθρεφτιζεται με τοση ευκολια
κατι που νιωθω και εγω και μου το ειπαν "νοσταλγια"
Ειν καποιες νυχτες που τον υπνο μου χανω
σε συλλογιζομαι για λιγο μα ερχεται η ανατολη
περναν οι ωρες μα δεν σε φτανω...
σου φωναζω..μα βασιλευει η σιωπη
Πες μου γιατι..βρισκομαστε εδω
ζουμε ελαχιστα, μελαγχολουμε τοσο
ο,τι χτιζεται για χρονια σκιζεται σε ενα λεπτο
σου ψιθυριζω "εχω και αλλα να σου δωσω"
Βαθια πιστευω στη μαγεια του ταξιδιου
στη φλογα της ψυχης, στην δυναμη μιας ματιας
ακομα και οταν αρμενιζεις αλλου
στο λιμανι σου θα μαι μην το ξεχνας
Ειν καποιες νυχτες που αισθανομαι πως δε χωρω
στον κοσμο που αλλοι σχεδιαζουν τη ζωη τους
νιωθω ξενος...δε βρισκω τιποτα κοινο
με το ονειρο τους, με την ευχη τους
Μου μοιαζουν ομοια και χωρις νοημα
τα προσωπα και τα οποια συναισθηματα
μου μοιαζουν δολια και τοσο σκοπιμα
τα εφημερα αγαπης σκιρτηματα.
Απομακρυνομαι λιγο απο την τοση φασαρια
παιρνω αερα..., με τη θαλασσα μιλω
σκαει ενα κυμα, αρχιζει η στιχομυθια,
γραφω στην αμμο ενα στιχο μου παλιο
Ειν καποιες νυχτες που απομακρυνονται οι ενδοιασμοι
που κυριευαν το μυαλο σου και οι φοβιες
τουτη την ωρα μια μοιρα σε καλει
να ανταμωσεις οσα θεωρουσες ουτοπιες
Οι προκλησεις που ρωταγες αν καποτε θα ρθουν
ειναι μπροστα σου...και το ταξιδι ξεκινα
αν δεν κανεις βημα τοτε θα εξαφανιστουν
αν πλησιασεις η "μαγεια" θα σε τραβα
Οσα θα δεις διαφερουν απο οσα ζεις
μονο να ευχεσαι να μην ειν παροδικα
μιας και ειναι αρρωστια αυτης της εποχης
να μας φοβιζει ο,τι δεν εξηγειται λογικα
Νυχτες σαν και αυτη με αυρα καλοκαιρινη
πλαθω ονειρα αφηρημενα...
Ολα αρχιζουν σε ενα νησι
διαφυγη απ' τα συνηθισμενα
Καταφυγιο για τους επομενους χειμωνες
μια "καθαρση" απ' της πολης το "νεφος"
σαν μεγαλωνεις θα σου δειχνω τις εικονες
μα τωρα απολαυσε το Ονειρο μου που σαι βρεφος

Οι πρωτες τρεις στροφες γραφτηκαν μια νυχτα προς τα τελη Ιουνη..Ολο το υπολοιπο ολοκληρωθηκε προχθες..
Ειναι η περιγραφη απο πεντε διαφορετικες νυχτερινες στιγμες.. Εχουν μεσα τους πολλα στοιχεια και απο το φετινο μου καλοκαιρι..

Ετσι για να ξέρουμε τι παρακολουθούμε...

Λοιπόν, αυτές οι φωτογραφίες δεν αποτελούν τίποτα περισσοτερο, πέραν της αποδειξης ότι η κερκίδα από την οποία παρακολουθούμε στα ελληνικά γήπεδα το ποδόσφαιρο, ξεπερνάει και το ίδιο το ποδόσφαιρο.

Αυτή είναι μια συλλογή φωτογραφιών, η οποία αναρτήθηκε στο site http://kazani.gr
το οποίο αρκετά συχνά έχει κάνει ανάλογα θέματα.

Πήρα την πάσα του crypt και προσπαθώ να αναδείξω και την άλλη πλευρά του φεγγαριού, διότι σε κάθε τομέα της ζωής υπάρχει η σκοτεινή, αλλά και η φωτεινή πλευρά του φεγγαριού.

Όσο παρακολουθούμε την ευχάριστη αυτή πλευρά της κερκίδας, όπου όλοι προσπαθούν να αστειευτούν, να πανηγυρίσουν και να πικάρουν, τότε το ποδόσφαιρό μας, αλλά και γενικά τα αθλήματά μας, θα αναβαθμιστούν. Αν ξεφορτωθούμε τον βαρύ αχθό της Βίας και της βαρβαρότητας, τότε η ομορφιά εκτός της κερκίδας θα μεταφερθεί και στον αγωνιστικό χώρο.

Υγ. Από ότι βλέπετε ανέβασα εικόνες από όλες τις ομάδες, θέλοντας να δείξω ό,τι όπως όλα τα καφριλίκια γίνονται από τους οπαδούς όλων των ομάδων, έτσι και οι χαριτωμενιές γίνονται από όλους.


Υγ1. Διότι η Βία και το Χιούμορ δεν έχουν όρια.
















Μουσικη Βιομηχανια

"Μουσικη Βιομηχανια περηφανη ελληνικη
εχω ολο το δικαιωμα σου κανω κριτικη
και το μικροφωνο που επιασες καλυτερα αφησε το
Ειναι καιρος να σου μιλησω και σου λεω Βουλωσε το"

Το εναυσμα για την σημερινη αναρτηση δοθηκε απο τη δημοσιευση που εγινε απο τον Kis την Τριτη και αφορουσε το τραγουδι απο τα Κιτρινα Ποδηλατα..Το θεμα της Μουσικης Βιομηχανιας ειναι τοσο ευρυ που στο παρον αρθρο θα ασχοληθω με δυο βασικα ζητηματα. Πρωτον ποια ειναι η στοχευση της Μουσικης Βιομηχανιας στις μερες μας (για παραδειγμα ποια τραγουδια επιλεγει να ακουγονται και να υπερπροβαλλονται, που αποσκοπουν οι κινησεις αυτες, ειναι ενα φαινομενο ελληνικο η κατι πολυ πιο μαζικο?) και κατα δευτερο λογο θα σταθω ιδιαιτερα στο κατα ποσο βγαινουν καταγγελτικα τραγουδια, οπως ειναι αυτο απο τα Κιτρινα Ποδηλατα..
Ειναι δεδομενο πως με τον ορο Μουσικη Βιομηχανια δεν εννοουμε τον καλλιτεχνη-τραγουδιστη-συγκροτημα που φτανει στα αυτια μας και στην πραγματικοτητα ειναι ο τελευταιος κρικος στην μεγαλη αυτη αλυσιδα.
Πισω απο αυτον υπαρχουν οι γνωστες δισκογραφικες εταιρειες (κατα βαση πολυεθνικες) που στα ραφια τους μπορει να υπαρχουν ανεκμεταλλευτα "μουσικα διαμαντια" αλλα αυτες επιλεγουν να προβαλλουν κατι πιο αναλαφρο, επιφανειακο γιατι ξερουν πως αυτο θα ειναι πολυ πιο ευπεπτο για το ευρυ κοινο.. Ετσι ομως ειναι η αγορα και αυτην την κατασταση οι ακροατες δεν μπορουν να την αλλαξουν.. Οι καθε ειδους καλλιτεχνες θα ειναι αυτοι που θα επιλεξουν το δρομο που θα ακολουθησουν (δισκογραφικη η κατι πιο εναλλακτικο..Με τον ορο εναλλακτικο εννοω την διακινηση ενος δισκου χερι με χερι η μεσα απο το διαδικτυο..
Μερος της μουσικης βιομηχανιας ειναι επισης οι ραδιοφωνικοι παραγωγοι και οι μουσικες λιστες τους..Πλεον πολλοι ραδιοφωνικοι σταθμοι ειναι αδελφακια με καποια δισκογραφικη εταιρεια, οποτε μοιραια ξερουμε ποια τραγουδια θα ακουμε σε καθε ραδιοφωνικο σταθμο..
Στη μουσικη βιομηχανια σημαντικο ρολο διαδραματιζουν και τα καθε ειδους κλαμπς που στην ουσια παιζουν σχεδον παντα τα ιδια τραγουδια..Αφου ομως πουλανε δεν μπορω να πω κατι παραπανω..
Τωρα για το πως πουλανε θα μπορουσα να παραθεσω τη φραση του Γκεμπελς "Λεγε, λεγε ολο και κατι θα μεινει"..Μπορει ομως και να εχω καποιο λαθος σε αυτο.. Σε καθε περιπτωση η επιλογη του καθενος στο τι θα ακουσει ειναι σεβαστη..
Η ομογενοποιηση (οτι ολοι πρεπει να ακουμε αυτη τη μουσικη γιατι ειναι της μοδας, οτι ολοι πρεπει να διασκεδαζουμε σε συγκεκριμενα μερη, οτι ολοι πρεπει να ντυνομαστε καπως για να ειμαστε ελκυστικοι στο αλλο φυλο) ειναι κατακριτεα..
Η μουσικη βιομηχανια στις μερες μας-προφανως οχι μονο στα μερη μας αλλα και παγκοσμια- επιλεγει να μας παρουσιασει μουσικες που διασκεδαζουν και οχι που προβληματιζουν.. Ας το σκεφτουμε.. Ποιους βολευει να ακουμε ΜΟΝΟ τραγουδια ακινδυνα? Σιγουρα αυτους που βλαστημαμε καθε μερα..
Δεν τρεφω αυταπατες.. Ουτε λεω οτι με τη μουσικη αλλαζει ο κοσμος.. Μπορει ομως να γινει ενα πολυ σημαντικο οργανο για καποιες αλλαγες.. Μπορει μεσω της μουσικης να ακουσουμε αποψεις που δεν ειχαμε πιθανον υποψη μας.. και που σιγουρα καποιοι δεν θελουν να πολυακουστουν..
Οσον αφορα στα καταγγελτικα τραγουδια για μενα ειναι ευτυχημα οταν βγαινουν τετοια τραγουδια και οταν ακουγονται σε μεγαλη κλιμακα..Οπως εγινε με το τραγουδι των Κιτρινων Ποδηλατων..Υπαρχει ομως ενα μεγαλο "αλλά"..
Επειδη οπως ξερουμε η ζωη μιμειται την τεχνη και αντιστροφα, το να διαμαρτυρεσαι και να καταγγελεις πριν καποιους μηνες ηταν της μοδας.. Ισως να ναι ακομα, αλλα μετα τα γεγονοτα του Δεκεμβριου ηταν σιγουρα στα φορτε του..
Ετσι ακουσα αυτο το καλοκαιρι τραγουδια οπως το "Στον Κοσμο μας" απο τους Stavento..Ηταν αξιοπρεπες τοσο μουσικα οσο στιχουργικα (αν και το να τα γραψουμε ολα και να μεινουμε στον κοσμο μας δεν ειναι και η πλεον πολιτικη σταση)..
Ωστοσο στο videoclip ηρθε η αποτομη προσγειωση.. Διπλα σε αναφορες για το αυτοδιαχειριζομενο παρκο και για τα γεγονοτα του Δεκεμβριου εμφανιζοταν ο "ενδοξος χορηγος".. Η καλυτερη διαμαρτυρια! Κανεις απο οσους φωναζει για το παρκο-παρκινγκ δεν θελει την ενισχυση απο καμια καρτοκινητη..Η αισθητικη εκεινου που περασε απο την οδο Τζαβελλα και ανατριχιασε μετα το χαμο του Αλεξη δηλητηριαζεται οταν βλεπει η αντιδραση του να σπονσοραρεται..
Και στην τελικη ξερουμε οτι ημαστε καταναλωτικα οντα.. Απλα καποια πραγματα ευτυχως δεν εχουν και δεν προκειται ποτε να εχουν σχεση με χορηγους..Γιατι εκει μιλανε τα ουσιωδη ενστικτα και οχι τα ψευδο-καταναλωτικα..
Τελειωνοντας θα κλεισω με μια ερωτηση..Καλυτερα δεν θα ταν να μην βγαινουν τραγουδια διαμαρτυριας απο το να βγαινουν τραγουδια σαν και αυτο που προανεφερα?.. Υπερβολικο αλλα το προτιμω.. Για μενα το ιδανικο θα ειναι να δημιουργουνται τετοια τραγουδια μακρια απο το φως της δημοσιοτητας και να πρεπει ο καθενας να ψαξει αρκετα για να τα βρει..Και ευτυχως τετοια τραγουδια γραφονται ακομα! Σε πεισμα των καιρων...

Υ.Γ Το τραγουδι με το οποιο αρχισα την αναρτηση ειναι απο το 1998 και ειναι απο ενα αγνωστο συγκροτημα...τους Νεβμα...Ναι, ειναι οι ιδιοι που τωρα γραφουν κομματια μαζι με τις συμπαθεις Mystique και ανηκουν στο Family...Δεν αναλυω περισσοτερο γιατι ολοι λογικα ξερετε τα ονοματα που αναφερθηκαν..Το τραγουδι λεγεται Βουλωσε το..Ψαξτε το..Ειναι ιδιαιτερα ενδιαφερον και συγκρινετε οσα λεει με αυτα που εκπροσωπει πλεον το συγκροτημα.. Παλι καλα που καποια παιδια απο τους Νεβμα φτιαξαν ενα αλλο συγκροτημα, τους Ως Αιδω που ποτε δεν θα τους μαθουν οι περισσοτεροι Νεοελληνες..(για να δανειστω ορους Kis)..Τωρα που το σκεφτομαι ο τιτλος του τραγουδιου θα ταιριαζε και σαν τιτλος της Αναρτησης!

Ψαχνοντας τη λογικη

Υπαρχουν καποιες φημες που λενε πως καποιος αλλος συντακτης του μπλογκ μπορει να ασχοληθει το επομενο διαστημα με το θεμα που θα καταπιαστω σημερα.. Αυτο των οργανωμενων οπαδων των ομαδων και τη θεση τους στο συγχρονο ποδοσφαιρο (αλλα και στον αθλητισμο γενικοτερα).
Το τονιζω γιατι πιστευω πως ειναι ενα ενδιαφερον θεμα για συζητηση για ολους που ασχολουμαστε με καποια αθλητικη δραστηριοτητα και σιγουρα εμεις σαν scrypta δεν θα μεινουμε μονο σε αυτην την αναρτηση..
Αφορμη παιρνω απο ενα συμβαν που εγινε την Τεταρτη στο Σταδιο Καραισκακη. Τονιζω εκ των προτερων πως δεν βρισκομουν στο γηπεδο για να ξρω τι ακριβως εγινε, απλα παιρνω τις οποιες πληροφοριες απο τα ρεπορταζ των αθλητικων εφημεριδων (που να δεχτω οτι ειναι υπερβολικα, αλλα σιγουρα δεν γινεται ολα να ανακαλυψαν ξαφνικα τα συγκεκριμενα επεισοδια).
Συμφωνα με τα ρεπορταζ καποιοι οπαδοι του Ολυμπιακου επιτεθηκαν σε 80 οπαδους της Σλοβαν και αποτελεσμα των επεισοδιων ηταν ο τρααυματισμος καποιων οπαδων της ομαδας της Μπρατισλαβας..
Δεν θα σταθω στο κινδυνο τιμωριας της ομαδας, ουτε στο οτι μπορει να ζημιωθουν καποιοι κατοχοι εισιτηριων διαρκειας αν τιμωρηθει η εδρα..
Η απορια μου ειναι τι θα γινοταν αν περνουσε η Παρτιζαν και κληρωνοταν με τον Ολυμπιακο.. (Για τους μη γνωριζοντες οι οπαδοι της Παρτιζαν εχουν αδελφοποιηθει με αυτους του Παοκ και οι οπαδοι του Ολυμπιακου ειναι αδελφοποιημενοι με την αλλη μεγαλη ομαδα της Σερβιας, τον Ερυθρο Αστερα).. Παλι καλα που δεν πραγματοποιηθηκε αυτο το σεναριο γιατι θα ειχαμε πολεμικες ανταποκρισεις απο το Φαληρο και τους γυρω δρομους..
Δεν ειναι δυνατον να επιτιθεσαι σε 80 οπαδους οι οποιοι το πιθανοτερο ειναι να εβλεπαν το ταξιδι στην Αθηνα σαν μια καλη ευκαιρια για διακοπες..
Το ζητημα των οργανωμενων οπαδων κατα τη γνωμη μου ειναι ενα κοινωνικο φαινομενο το οποιο δεν εχει αντιμετωπιστει σωστα σχεδον απο καμια ομαδα και σιγουρα ουτε απο την πολιτεια (αραγε τι γιναν εκεινοι οι νομοι που λεγαν για λεσχες οπαδων και συμφωνα με τους οποιους οι οργανωμενοι δεν θα επαιρναν εισιτηρια?) Ρητορικη η ερωτηση..
Θελω να διευκρυνισω πως απεχθανομαι το τσουβαλιασμα ολων των οπαδων οπως κανουν καποιοι αθλητικοι δημοσιογραφοι, οι οποιοι ασχολουνται και αυτοι-πλην ελαχιστων εξαιρεσεων-επιδερμικα με το ζητημα, και μονο οταν αυτο "πουλαει"..
Αυτοι ειναι που οταν μια ομαδα πετυχαινει μια σημαντικη νικη βαζουν σαν κεντρικη φωτογραφια εικονες απο τη θυρα των οργανωμενων..Γιατι αραγε δεν βαζουν απο τη θυρα των επισημων? Αυτοι μιλανε για ηρωικους λαους.. Και απο την αλλη ειναι οι πρωτοι που κραζουν τους οργανωμενους επι δικαιων και αδικων.. Βγαλτε εσεις συμπερασμα και πειτε μου και μενα..
Προσωπικα μου αρεσει σε μεγαλο βαθμο η ατμοσφαιρα που δημιουργουν οι οπαδοι στα γηπεδα..Οποιος εχει παρακολουθησει παιχνιδι της ομαδας του επι 90 λεπτα φωναζοντας καταλαβαινει τι λεω..Οποιος εχει συμμετασχει σε μια χορογραφια επισης.. Οποιος εχει σηκωσει ενα πλακατ το ιδιο..
Απλα μετα απο ενα σημειο ακομα και αυτα χανουν την ομορφια τους οταν επισκιαζονται απο κλασικες νηπιακες επιδειξεις αντρισμου..Οπως ειπα και στην αρχη το συγκεκριμενο αθλητικο ζητημα θα συνεχισει να ενδιαφερει αυτο το μπλογκ..(μαλλον γιατι δεν ειναι αμιγως...αθλητικο!)